Ewald Schmidt
Dit weet ons: dat ons ou mens saam met Hom gekruisig is, sodat ons sondige bestaan tot niet gemaak kan word, en ons nie meer slawe van die sonde sal wees nie. Romeine 6:6, 2020-vertaling
Baie gelowiges worstel met dieselfde vraag: As ek regtig aan Christus behoort, hoekom sukkel ek nog met sonde? Soms voel dit asof die ou patrone in my lewe steeds ‘n groot invloed op my het – verkeerde woorde, verkeerde gedagtes, verkeerde gewoontes wat weer opduik. Dit kan 'n mens laat wonder of daar werklik verandering in jou lewe plaasgevind het.
Maar Romeine 6 bring vir ons 'n belangrike waarheid: In Christus het ons verhouding met sonde radikaal verander.
Paulus sê ons “ou mens” is saam met Christus gekruisig. Dit beteken dat die mag wat sonde oor ons gehad het, gebreek is. Voor ons tot geloof gekom het, was ons soos slawe onder 'n harde meester. Sonde het ons denke, ons begeertes en ons dade beheer. Ons kon nie regtig uit vrye wil kies om God te dien nie.
Maar deur Jesus se dood en opstanding het daar iets fundamenteel verander. Die kettings is gebreek. Die ou meester het nie meer dieselfde houvas op ons nie. Paulus sê daarom: “Die sonde mag beslis nie oor julle heers nie; julle is immers nie onder die wet nie, maar onder die genade.” (Romeine 6:14)
Dit beteken nie dat gelowiges nou regkry om sondeloos te leef nie. Ons bly mense wat elke dag moet stry teen ons ou natuur. Die verskil is egter dat sonde nie meer die laaste woord het nie. Ons is nie meer slawe nie. In Christus het ons 'n nuwe identiteit en 'n nuwe krag ontvang deur die Heilige Gees.
Daarom roep Paulus ons ook op om ons liggame beskikbaar te stel vir God – as instrumente in diens van God. Met ander woorde: die oorwinning wat Christus behaal het, moet nou sigbaar word in hoe ons leef. Elke keer wanneer ons kies om die Here te gehoorsaam, sien ons iets van hierdie nuwe vryheid.
Dankbaarheid vir oorwinning oor sonde se mag beteken dus nie dat ek perfek is nie. Dit beteken dat ek weet ek is nie meer vasgevang in sonde nie. Ek kan opstaan wanneer ek val. Ek kan weer na die Here toe kom. Ek kan groei in gehoorsaamheid, omdat Christus reeds die beslissende oorwinning behaal het.
Die evangelie sê dus: nie sondeloos nie, maar ook nie meer slaaf nie.
En dit is rede vir diepe dankbaarheid.
Gebed: Here, dankie dat U deur Jesus die mag van sonde gebreek het. Dankie dat ek nie meer 'n slaaf van sonde hoef te wees nie. Gee my deur u Gees die krag om elke dag vir U te leef en om my lewe beskikbaar te stel as 'n instrument van u geregtigheid. Amen.
Ewald Schmidt
He got up, rebuked the wind and said to the waves, 'Quiet! Be still!' Then the wind died down and it was completely calm. Mark 4:39, NIV
The disciples were experienced fishermen. They knew the storms on the Sea of Galilee. But this one was different. The wind blew fiercely, the waves crashed over the boat, and water began to enter the boat. Their lives were in danger. But Jesus? He lay calmly and slept.
Perhaps this is the part that unsettles us most – not just the storm, but more so the silence of Jesus in the storm.
How often do we feel the same? Illness strikes unexpectedly. A disappointment hits. A relationship breaks. Uncertainty about the future washes over us like waves. And it feels as if the Lord is silent. We cry out: “Lord, do you not care that we are perishing?”
But take note of this: Jesus was in the boat with them.
He was not absent. He was not unaware of the situation. He was there. His presence did not immediately stop the storm – but it meant the storm would not have the final say.
When he rose, he spoke just three words. The wind obeyed. The sea submitted. Even nature recognised his authority, and there was a great calm. The same voice that said at the beginning, “Let there be light,” brought rest to a turbulent sea.
Gratitude for peace during storms does not mean we deny the reality of difficult times, it simply means that we remember who is in the boat with us. Our peace does not depend on the absence of storms, but on the fact that Christ is Lord – even over the storms.
Jesus’ question to the disciples is gentle but direct: “Why are you so afraid? Do you still have no faith?” Faith does not mean we never feel fear, it means that even with trembling hands, we hold fast to him.
Sometimes he speaks to the storm, and it becomes calm. Sometimes he does not change the circumstances immediately, but first brings peace into our hearts – a deeper rest, a firm trust that we are safe, even when the waves crash.
The greatest storm possible – God’s judgment over sin – he has already silenced on the cross. Therefore, no other storm can ultimately destroy us.
He is in the boat, even when he may seem absent to us.
Prayer: Lord Jesus, thank you that you are with me in every storm. Forgive me when I doubt your care. Give me faith to trust that you are Lord over every wind and every wave. Bring your peace into my heart, even when the sea and storm around me is turbulent. Amen.
Ewald Schmidt
Toe staan Hy op, bestraf die wind en sê vir die see: “Wees stil, bedaar!” Die wind het gaan lê, en daar het 'n groot kalmte gekom. Markus 4:39, 2020-vertaling
Die dissipels was ervare vissermanne. Hulle het storms op die See van Galilea geken. Maar hierdie een was anders. Die wind het gewaai, die golwe het oor die boot geslaan, en die water het begin inkom. Hulle lewens was in gevaar. Maar Jesus? Hy het rustig gelê en slaap.
Dit is dalk die deel wat ons die meeste ontstel. Nie net die storm nie – maar die stilte van Jesus in die storm.
Hoeveel keer voel ons nie so nie? Die siekte kom onverwags. 'n Teleurstelling tref. 'n Verhouding breek. Onsekerheid oor die toekoms spoel oor ons soos golwe. En dit voel asof die Here stil is. Ons roep: “Here, gee U dan nie om dat ons vergaan nie?”
Maar let mooi op: Jesus was in die boot saam met hulle.
Hy was nie afwesig nie. Hy was nie onbewus van die situasie nie. Hy was daar. Sy teenwoordigheid het nie die storm onmiddellik verhoed nie – maar dit het beteken die storm sou nie die laaste sê hê nie.
Toe Hy opstaan, het Hy net 'n woord gespreek. Die wind het geluister. Die see het gehoorsaam. Die natuur self erken sy gesag. En daar het 'n groot stilte gekom. Dieselfde stem wat aan die begin gesê het “Laat daar lig wees”, bring nou rus op 'n onstuimige see.
Dankbaarheid vir vrede in storms beteken nie ons ontken die werklikheid van moeilike tye nie. Dit beteken ons onthou wie in die boot is. Ons vrede lê nie daarin dat daar geen storms is nie, maar daarin dat Christus Here is – ook oor die storms.
Jesus se vraag aan die dissipels is sag maar reguit: “Waarom is julle bang? Het julle dan nie geloof nie?” Geloof beteken nie dat ons nooit bang voel nie. Dit beteken dat ons, selfs met bewerige hande, vashou aan Hom.
Soms spreek Hy die storm aan en dit word stil. Soms verander Hy nie onmiddellik die omstandighede nie, maar bring Hy eers stilte in ons harte. 'n Dieper rus. 'n Vaste vertroue dat ons veilig is, selfs wanneer die golwe slaan.
Die grootste storm – God se oordeel oor sonde – het Hy reeds aan die kruis stilgemaak. Daarom kan geen ander storm ons uiteindelik vernietig nie.
Hy is in die boot. Selfs wanneer Hy dalk vir ons afwesig lyk.
Gebed: Here Jesus, dankie dat U by my is in elke storm. Vergewe my wanneer ek twyfel aan u sorg. Gee my geloof om te vertrou dat U Here is oor elke wind en elke golf. Bring u vrede in my hart, selfs wanneer die see rondom my onstuimig is. Amen
Ruanne van Zyl
Wees veral versigtig met wat in jou hart omgaan, want dit bepaal jou hele lewe. Spreuke 4:23, 1983-vertaling
Die hart waarvan hierdie vers praat, is nie net emosies nie, maar die sentrum van ons gedagtes, begeertes en motiewe. Alles wat ons doen, begin hier. Daarom sê God ons moet dit “veral versigtig” bewaak.
Ons harte word daagliks beïnvloed deur wat ons sien, hoor en oor dink. Negatiewe woorde, vergelyking met ander, vrees en bitterheid kan stil-stil wortelskiet. As ons dit nie aanspreek nie, begin dit ons houding en optrede beheer. 'n Onbewaakte hart lei tot 'n onrustige lewe.
Om jou hart te bewaak, beteken nie om koud of afgesluit te wees nie. Dit beteken om doelbewus te kies wat jy toelaat om jou binneste te vorm. Dit vra dat ons gereeld ons gedagtes aan God se waarheid toets. Wanneer leuens soos “ek is nie goed genoeg nie” of “niks sal verander nie” opkom, moet ons dit vervang met wat God sê.
'n Gesonde hart bring lewe. Dit lei tot geduld, liefde en wysheid in moeilike situasies. Wanneer ons hart vol vrede is, reageer ons anders op druk en konflik. Die kwaliteit van ons lewe word dus direk beïnvloed deur die toestand van ons binneste wêreld.
God is nie net geïnteresseerd in ons dade nie, maar in wat dit dryf. Wanneer ons Hom toelaat om ons harte te reinig en te vernuwe, verander Hy ons van binne na buite.
Gebed: Here, wys my wat in my hart nie van U af kom nie. Help my om my gedagtes te vul met u waarheid en my hart te bewaak sodat my lewe U eer. Amen.