Imogen Campbell
As they talked and discussed these things with each other, Jesus himself came up and walked along with them; ... And beginning with Moses and all the Prophets, he explained to them what was said in all the Scriptures concerning himself. Luke 24:15,27, NIV
In the time of masterclasses, I am reminded of the one Jesus did with two men on the road to Emmaus. The Scripture reveals that Jesus took them through the Scriptures that pertained to him clearly and plainly.
I wish I had the crib notes, summaries, something. How come Luke did not give us more details of this conversation, at a time when Jerusalem found itself in mayhem?
Earlier that Sunday, Jesus had risen from the dead. Ironically, the guards posted to secure the tomb had quaked in their boots and fell down as though dead when an angel appeared and rolled back a stone. There were even sightings of the holy people who had risen. What a time to be alive.
Pilgrims to Jerusalem were still reeling from the events of recent days – supernatural, unprecedented darkness over the city for three hours, followed by the earth quaking and rocks splitting. Jesus of Nazareth had been crucified, abandoned in his darkest hour, not even one week after riding into the city on a donkey.
For his followers, it was devastating. They had denied and deserted the One who they had thought would turn things around in Israel. They had given up everything for this Teacher. And now what? Who knows what the burning questions on their hearts were?
But that day, a resurrected Jesus chose to walk with these two men who knew the Eleven. To these two, one unnamed, he spelled out everything. And only once Jesus revealed himself to them, did he mysteriously disappear.
Luke 24:32 remains one of my favourites: 'Were not our hearts burning within us while he talked with us on the road and opened the Scriptures to us?'
In a sense, we have the complete Word of God, what Jesus so succinctly revealed to those men is there for us to study today – in depth too. We can learn from it and mine the nuggets. But, oh how blessed those men were to hear from the very Word of God himself.
Prayer: Lord Jesus, thank you for your Word. It is a rich tapestry of lives spanning millennia and prophetically pointing us to what is to come. Thank you for blessing us with your indelible, incredible Word. Amen.
Imogen Campbell
Terwyl hulle so praat en bespiegel, kom Jesus self nader en loop saam met hulle ... Hierna het Hy begin om al die Skrifte oor Hom, vanaf Moses en die Profete, vir hulle uit te lê. Lukas 24:15,27, 2020-vertaling
In die tyd van meesterklasse, onthou ek die een wat Jesus aan die twee mans onderweg na Emmaus gegee het. Die Bybel leer ons dat Jesus hulle regdeur die Skrif geneem het en die Skrifte wat oor Hom spesifiek gehandel het vir hulle uitgelê het.
Ek wens ek het die kripnotas, opsommings of net iets van hierdie meesterklas gehad. Waarom gee Lukas ons nie meer besonderhede oor hierdie gesprek wat plaasvind in 'n tyd toe Jerusalem in chaos was nie?
Vroeër daardie Sondag het Jesus uit die dood opgestaan. Ironies, die soldate wat die graf moes oppas het gebewe en soos dooies geword toe 'n engel verskyn en die klip wegrol. Ontslape heiliges het selfs uit hulle grafte gekom en aan baie verskyn. Wat 'n tyd om te lewe was dit nie.
Pelgrims na Jerusalem was steeds geskok oor die gebeure van die afgelope dae – die bonatuurlike ongekende duisternis waarin die stad vir drie ure gehul was, gevolg deur 'n aardbewing. Minder as 'n week nadat Hy die stad op 'n donkie binnegery het, is Jesus van Nasaret igekruisig en in sy donkerste uur verlaat.
Vir sy volgelinge was dit verskriklik. Hulle het die Een wie hulle gedink het dinge in Israel sou omdraai, verloën en verlaat. Hulle het alles opgeoffer vir hierdie Leermeester. En wat nou? Wie weet met watter vrae hulle in hulle harte geworstel het.
Maar 'n opgestane Jesus het gekies om daardie dag met hierdie twee mans wat die dissipels geken het, saam te loop. Aan hierdie twee, waarvan een naamloos bly, het Hy alles verduidelik. En slegs nadat Hy Homself aan hulle geopenbaar het, het Hy geheimsinnig verdwyn.
Lukas 24:32 bly een van my gunstelinge: “Was ons harte nie brandend in ons toe Hy met ons langs die pad gepraat en die Skrifte vir ons uitgelê het nie?”
In 'n sekere sin beskik ons oor die volledige Woord van God, dit wat Jesus op 'n bondige manier aan hierdie mans uitgelê het, is vandag daar vir ons om te bestudeer – selfs in diepte. Ons kan daaruit leer en ook stukkies wysheid ontdek. Maar hoe geseënd was daardie mans nie om van die Woord van God self te leer nie.
Gebed: Here Jesus, dankie vir u Woord. Dit bevat 'n ryk tappisserie van lewens wat oor millenia strek en wat profeties vir ons wys na wat nog gaan kom. Dankie dat U ons seën met u onuitwisbare wonderlike Woord. Amen
Imogen Campbell
(Now in earlier times in Israel, for the redemption and transfer of property to become final, one party took off his sandal and gave it to the other. This was the method of legalising transactions in Israel.) Ruth 4:7, NIV
" I've been redeemed (I've been redeemed), by the blood of the Lamb. … saved and sanctified I am.
All my sins are washed away, I've been redeemed." (Author listed as anonymous.)
It was dusk, the water was glistening as the sun was setting and I had decided to follow Jesus – no turning back. Jesus was Lord and I got baptised. And as per church tradition, this was the refrain – I have been redeemed – that was echoed in church and after baptisms.
I did not understand it all then. I believe it takes time walking with Jesus truly to understand the magnitude of what He has done and how we beloved we are that God would lavish such grace upon us. But what do sandals and redemption have in common? Turns out a lot.
As shown in Ruth 4:7, sandals were quite symbolic in the ancient world. If you are familiar with the romance of Boaz and Ruth from the titular book, you may have heard that Boaz was a kinsmen redeemer. Perhaps, even that it was a picture of Christ himself. It boggled my mind.
Only once I understood what the imagery of the sandal of redemption meant, did it start to dawn on me. Through this custom, close male relatives bought back land that was originally in the family and married widows too, if it meant that the redeemer protected familial integrity. It was literally a second chance.
The scene at the city gate mentioned above makes sense in the light of this. Boaz is revealed as kinsmen redeemer in Ruth 4:8. It also sheds light on the peculiar way Naomi, Ruth’s mother-in-law, initiated this redemptive process by telling Ruth to uncover Boaz’s feet and lay down there on the threshing floor one night after he had threshed barley. She knew he would know what to do.
In our modern context, it makes no sense to us, but it was the way it was done all those centuries ago. It is a case of letting your feet do the talking, albeit biblical-customs style!
Prayer: Thank you for redeeming us, God. We praise you for the redemptive work on the cross that cost you everything so that we would be set free from the sting of sin and ravages of death. For eternity. Amen.
Imogen Campbell
Wanneer dit gegaan het oor lossingsreg en ruiltransaksies, was dít vroeër in Israel die gebruik om enige saak te bevestig: 'n Persoon moes sy sandaal uittrek en dit vir die ander party gee. Dit het dan in Israel as bekragtiging van die saak gegeld. Rut 4:7, 2020-vertaling
"I've been redeemed (I've been redeemed), by the blood of the Lamb … saved and sanctified I am.
All my sins are washed away, I've been redeemed. (Author anonymous)
[Ek is verlos (ek is verlos) deur die bloed van die Lam ... gered en geheilig is ek. Al my sonde is skoon gewas, ek is verlos.] (vrye vertaling)
Dit was skemer en die sakkende son het op die water geblink toe ek besluit het om Jesus te volg – geen omdraai nie. Jesus was Here en ek is gedoop. En volgens my kerktradisie is bogenoemde lied– "I've been redeemed" – 'n refrein wat dikwels in die kerk en na die doop gesing word.
Ek het nie toe alles verstaan nie. Ek glo dit neem tyd om werklik met Jesus te wandel ten einde die omvang van wat Hy gedoen het te begryp en ook hoe lief God ons het dat Hy soveel genade aan ons skenk. Maar wat het sandale en verlossing met mekaar te doen? Dit blyk redelik baie.
In Rut 4:7 is dit duidelik dat skoene heel simbolies was in die antieke wêreld. Indien die romanse tussen Boas en Rut vir jou bekend is uit die verhaal soos opgeteken in die boek Rut, mag jy miskien gelees het dat daar na Boas as 'n losser verwys word. Miskien selfs dat dit 'n beeld is wat na Christus self verwys. Dit verstom my.
Slegs toe ek verstaan het wat die beeld van die sandaal van verlossing beteken, het dit begin om tot my deur te dring. Deur hierdie gebruik het nabye manlike familielede grond teruggekoop wat voorheen aan die familie behoort het. Hulle sou ook met weduwees trou, indien dit sou beteken dat die losser daardeur familie-integriteit sou beskerm. Dit was letterlik 'n tweede kans.
Die toneel by die stadspoort wat in ons teks beskryf word, maak in die lig van bogenoemde sin. Volgens Rut 4:8 neem Boas die lossingsreg oor. Dit werp ook lig op Naomi, Rut se skoonma, se eienaardige manier wanneer sy hierdie lossingsproses inisieer deur vir Rut te sê dat sy een aand na die dorsvloer toe moet gaan, en wanneer Boas gaan lê sy voete oop moet maak en daar moet gaan lê. Naomi het geweet Boas sou weet wat om te doen.
In ons moderne konteks maak dit glad nie sin nie, maar dit is hoe dit eeue gelede gedoen is. Dit is 'n geval van jou voete die praatwerk laat doen, al is dit danook in die styl van bybelse gebruike.
Gebed: Dankie dat U ons verlos het, Here. Ons loof U vir die werk van verlossing aan die kruis waar U die prys betaal het sodat ons vry van sonde en van die verwoesting van die dood kan wees, tot in ewigheid. Amen
Ruanne van Zyl
Wees veral versigtig met wat in jou hart omgaan, want dit bepaal jou hele lewe. Spreuke 4:23, 1983-vertaling
Die hart waarvan hierdie vers praat, is nie net emosies nie, maar die sentrum van ons gedagtes, begeertes en motiewe. Alles wat ons doen, begin hier. Daarom sê God ons moet dit “veral versigtig” bewaak.
Ons harte word daagliks beïnvloed deur wat ons sien, hoor en oor dink. Negatiewe woorde, vergelyking met ander, vrees en bitterheid kan stil-stil wortelskiet. As ons dit nie aanspreek nie, begin dit ons houding en optrede beheer. 'n Onbewaakte hart lei tot 'n onrustige lewe.
Om jou hart te bewaak, beteken nie om koud of afgesluit te wees nie. Dit beteken om doelbewus te kies wat jy toelaat om jou binneste te vorm. Dit vra dat ons gereeld ons gedagtes aan God se waarheid toets. Wanneer leuens soos “ek is nie goed genoeg nie” of “niks sal verander nie” opkom, moet ons dit vervang met wat God sê.
'n Gesonde hart bring lewe. Dit lei tot geduld, liefde en wysheid in moeilike situasies. Wanneer ons hart vol vrede is, reageer ons anders op druk en konflik. Die kwaliteit van ons lewe word dus direk beïnvloed deur die toestand van ons binneste wêreld.
God is nie net geïnteresseerd in ons dade nie, maar in wat dit dryf. Wanneer ons Hom toelaat om ons harte te reinig en te vernuwe, verander Hy ons van binne na buite.
Gebed: Here, wys my wat in my hart nie van U af kom nie. Help my om my gedagtes te vul met u waarheid en my hart te bewaak sodat my lewe U eer. Amen.