My children, our love should not be just words and talk; it must be true love, which shows itself in action. 1 John 3:18, GNT)

 

I recently had a conversation that lingered with me long after it ended. Someone shared how used she felt by people who claimed to love her. She said, “People say they love you, but they don’t love you for you – they love you for your hands: what you can do for them.”

 

I sat with that thought for a while. It rang painfully true. So often, our worth feels measured by usefulness rather than by who we are. The world reinforces this, urging us to guard ourselves fiercely, to question motives, and to live defensively so that we are not taken advantage of.

 

While boundaries are important, the Holy Spirit gently reframed this thought for me as I reflected on those words: “… they don’t love you for you – they love you for your hands.” Child of God, isn’t that the whole point?

 

Was Jesus himself not a servant? Did he not spend his days meeting needs, healing the broken, feeding the hungry, and laying down his life for others? He became the hands, the extension, the vessel through which the goodness and provision of God became tangible on earth.

 

If Jesus humbled Himself in service so that God would be glorified, who are we to seek recognition for what we do? Our temporary time on earth is not about being seen, but about being faithful and obedient. We are invited to be the hands and feet through which others encounter the Lord, so that his Kingdom may be advanced. God alone must be glorified. And it is an honour to serve him.

 

Yes, it is human to long for acknowledgement, and we should exercise wisdom when generosity is misused. But Scripture reminds us to seek first the Kingdom of God (Matthew 6:33), and to walk humbly, trusting God to lift us up in his time. (1 Peter 5:6).

 

What a privilege it is to serve in the Kingdom of God – to be his vessel. May we use every opportunity God gives to be his hands and feet, so that hearts are drawn to him.

 

Souls won for Christ matter far more than our own recognition ever could.

 

Prayer: Lord, help me never lose sight of my purpose on earth. Open my eyes to every opportunity to serve, and remove any self-seeking desire from my heart. Help me to love and serve like Jesus, for your glory alone. Amen.

 

Liewe kinders, ons liefde moenie net woorde en lippetaal wees nie, maar moet met die daad bewys word, en dan in opregtheid. 1 Johannes 3:18, 1983-vertaling

 

Ek het onlangs 'n gesprek gehad wat my lank daarna bygebly het. Iemand het met my gedeel hoe sy voel sy word misbruik deur mense wat voorgee dat hulle haar liefhet. Sy het gesê: "Mense sê hulle het jou lief, maar hulle het jou nie lief vir wie jy is nie – hulle het jou lief vir jou hande, vir dit wat jy vir hulle kan doen."

 

Ek het vir 'n ruk daaroor nagedink. Dit het na die pynlike waarheid geklink. So dikwels meet ons ons waarde aan bruikbaarheid en nie aan wie ons is nie. Die wêreld versterk hierdie opvatting en ons is voortdurend besig om onsself te beskerm, motiewe te bevraagteken en defensief te leef om te verhoed dat ons nie uitgebuit word nie.

 

Terwyl daar grense gestel moet word, het die Heilige Gees, my denke verander terwyl ek nagedink het oor die woorde van my gespreksgenoot: "... hulle het jou nie lief vir wie jy is nie – hulle het jou lief vir jou hande." Liewe kind van die Here, is dit nie juis die punt nie?

 

Was Jesus self nie 'n dienaar nie? Het Hy nie sy dae deurgebring deur in mense se behoeftes te voorsien, siekes te genees, hongeriges te voed en sy lewe vir ander op te offer nie? Hy het die hande geword, die Een waardeur die goedheid en voorsiening van God tasbaar op aarde geword het.

 

Jesus het Homself verneder om ander te dien sodat God verheerlik kon word. So wie is ons om erkenning te verwag vir dit wat ons doen? Ons tyd op aarde is nie om raakgesien te word nie, maar om getrou en gehoorsaam te wees. Ons word uitgenooi om die hande en voete te wees waardeur ander die Here kan ontmoet en sy koninkryk op aarde bevorder kan word. God alleen moet verheerlik word. En dit is 'n eer om Hom te dien.

 

Ja, dit is menslik om na erkenning te verlang, en ons moet wysheid aan die dag lê wanneer vrygewigheid misbruik word. Maar die Bybel leer ons om eers die koninkryk van God te soek (Matteus 6:33), en ons in nederigheid te onderwerp sodat God ons op die regte tyd kan verhoog. (1 Petrus 5:6)

 

Wat 'n voorreg is dit nie om die koninkryk van God te dien nie – om sy werktuig te wees. Mag ons elke oomblik wat God ons gee gebruik om sy hande en voete wees, sodat harte tot Hom aangetrek sal word.

 

Siele wat vir Christus gewen is, maak veel meer saak as wat ons eie erkenning ooit sou kon.