Imogen Campbell
Those who had been scattered preached the word wherever they went. Acts 8:4, NIV
Living for Christ has sometimes ended in death for stalwarts of the faith. John 15:20 explicitly states: “If they persecuted me, they will also persecute you.”
Years ago, God started to reveal eschatological passages to me. At the time, there was very little sign of it, excuse the pun. A decade later and it is mainstream news.
As wars, rumours of wars, and nations raging against each other continue, and as we hear of famines and earthquakes as precursors to a time of great suffering, some of Jesus’ most haunting words recorded in Matthew 24:9 come to mind: “Then you will be handed over to be persecuted and put to death, and you will be hated by all nations because of me.”
Persecution is nothing new. Saul of Tarsus, named after a place in modern-day Türkiye, was instrumental in the persecution experienced by the Jerusalem church in its early days.
Acts 8:1-4 reveals how Saul approved of Stephen’s stoning and set out to kill Christians. But as we also saw, God stopped him in his tracks. Later, the Lord showed him how much he would suffer for the name of God.
The effect it had on the church though was expansive as illustrated by the passage above. The message spread like wildfire.
A faithful saint called Polycarp was once the bishop in a town then called Smyrna, near Ephesus also in modern-day Türkiye. He is said to have been one of the last to sit at the feet of the Apostle, John. Another parallel to Paul who sat under Gamaliel.
At about the age of 86, Polycarp was arrested by Roman authorities during a time of persecution. He was expected to renounce his faith in God, and pledge allegiance to Caesar. The account of his martyrdom records that he refused; explicitly declaring that he knew who his King was and could not betray him.
He was sentenced to death at the pyre. Legend has it that when they set him on fire, it billowed all around him but did not kill him – instead it emitted a sweet aroma. To finish him off, they then stabbed him with a dagger. Sound familiar? His copious blood put out the flames.
Deus Vult (“God wills it”), some medieval knight might have shouted going into battle. Polycarp certainly battled to the end. What would put out your fiery fervour of faith?
Prayer: Lord, nobody wants to die. Help us to stand strong in our faith. Amen.
Imogen Campbell
Die gelowiges wat uitmekaar gejaag is, het so ver as wat hulle gegaan het, die evangelie verkondig. Handelinge 8:4, 1983-vertaling
Om vir Christus te leef, het soms die dood van gelowiges tot gevolg. In Johannes 15:20 sê Jesus baie duidelik: "As hulle My vervolg het, sal hulle julle ook vervolg."
Jare gelede het God my gelei om van die gedeeltes wat oor die eindtye handel in die Bybel te ontdek. Op daardie stadium was daar min tekens van dit wat daar genoem word, maar 'n dekade of wat later en dit is hoofstroom nuus.
Soos oorloë, gerugte van oorloë en nasies se woede teen mekaar voortduur, en soos ons hoor van hongersnood en aardbewings as voorlopers van 'n tyd van groot lyding, dink 'n mens onwillikeurig aan Jesus se woorde wat in Matteus 24:9 opgeteken is: “Die mense sal julle oorlewer om mishandel te word, en hulle sal julle doodmaak. Julle sal deur al die nasies gehaat word omdat julle my Naam bely."
Vervolging is niks nuuts nie. Saulus van Tarsus – 'n plek wat steeds in die hedendaagse Turkye so genoem word – was instrumenteel in die vervolging wat die vroeë kerk in Jerusalem beleef het.
In Handelinge 8:1-4 lees ons hoe Saulus die steniging van Stefanus goedgekeur het en daarop uit was om Christene dood te maak. Ons sien egter ook dat God hom in sy spore gestop het. Later het God aan hom gewys hoeveel hy vir die Here se Naam sou ly.
Soos genoem in ons teksvers, was die effek op die kerk omvangryk. Die evangelie het soos 'n veldbrand versprei.
'n Gelowige man, Polycarpus, was op 'n tyd die biskop van Smirna, naby Efese, ook geleë in die hedendaagse Turkye. Volgens oorlewering was hy van die laastes wat aan die voete van die apostel Johannes gesit het. Nog 'n ooreenkoms met Paulus, wat aan die voete van Gamaliël gesit het.
Toe hy ongeveer 86 jaar oud was, is Polycarpus tydens 'n tyd van vervolging deur die Romeinse owerhede gevange geneem. Daar is van hom verwag om sy geloof in God af te sweer en aan Caeser trou te sweer. In 'n verslag oor sy marteling is dit aangeteken dat hy geweier het en baie duidelik verklaar het dat hy weet wie sy Koning is en dat hy Hom nie kon verloën nie.
Hy is ter dood veroordeel om op die brandstapel te sterf. Volgens oorlewering is hy aan die brand gesteek, maar die vuur het net om hom gebrand en in plaas van om hom dood te brand, het dit 'n soet geur versprei. Om hom dood te maak, het hulle hom toe met 'n dolk gesteek. Klink dit bekend? Sy bloed het die vlamme geblus.
Deus Vult (as God wil) het 'n Middeleeuse ridder miskien uitgeroep wanneer hy die stryd betree. Polycarpus het tot die einde die stryd gestry. Wat sal jou vurige geloofsywer blus?
Gebed: Here, niemand wil sterf nie. Help ons om vas te staan in ons geloof. Amen
Imogen Campbell
Some faced jeers and flogging, and even chains and imprisonment. They were put to death by stoning; they were sawed in two; they were killed by the sword. They went about in sheepskins and goatskins, destitute, persecuted and mistreated — the world was not worthy of them. They wandered in deserts and mountains, living in caves and in holes in the ground. These were all commended for their faith, yet none of them received what had been promised, since God had planned something better for us so that only together with us would they be made perfect. Hebrews 11:36-40, NIV
In "Unlocking the Bible", David Pawson narrates as follows: “I remember standing with my back to the Colosseum in Rome and looking at a low, green hill which used to be Nero’s palace garden. I thought of the day when he held a barbecue in that garden. He had some Christians coated with tar and bitumen, tied them to posts around the garden and set them on fire. They were burned alive to provide lighting for his party.”
Centuries later, William Tyndale (1494-1536) was born in England, where his work translating the Bible into English was met with opposition. Eventually, he was betrayed and suffered a bitter, fiery end at the stake.
Tradition has it that his final words were a prayer: "Lord, open the king of England's eyes," while his pioneering work laid the foundation for future English texts.
Some scholars have argued that persecution may actually strengthen the church. Those early Christians could not have imagined how the gospel would spread worldwide.
Pastor Bobby Chandler cautioned against comparison of saints, specifically speaking on the premature death of James – the first apostle to be martyred. He juxtaposed it with Peter, who was spared at that time; busted out of jail by an angel. Pastor Bobby then explained that God did not love the saints who were martyred any less than those who were not. Does this unsettle you?
In "Jesus the Same", Charles Jefferson wrote: “Jesus looks upon the same scene and gives to it a different interpretation. He sees good men come and offer their services to the world only to be rejected and repulsed. One of them is stoned: another is beaten; another is killed.
“Their dead bodies are piled up in sickening heaps, but to Jesus this is not evidence of the indifference of God – it is the proof of his long-suffering patience; it is because that he is not willing for any to be lost that he keeps on century after century, sending into the world prophets and apostles, heroes and saints, who shall proclaim the message of heaven to bewildered and sinful man.”
A clear case of “don’t shoot the messenger,” if ever there was one. Sit with it, I know it is difficult.
Prayer: God of heaven, you laid down your life for us. We praise you for the saints who stood strong amid opposition. Amen.
Imogen Campbell
Ander weer het bespotting en lyfstraf verduur, selfs boeie en gevangenskap. Gelowiges is met klippe doodgegooi, in stukke gesaag, met die swaard vermoor. Hulle het rondgeswerf in skaapvelle en in bokvelle. Hulle het gebrek gely, is verdruk en mishandel. Die wêreld was hulle nie werd nie; hulle het rondgeswerf in woestyne en op berge en het in grotte en in gate in die grond gelewe. En hoewel daar oor hulle almal vanweë hulle geloof met soveel lof getuig is, het hulle nie verkry wat beloof is nie, omdat God vir ons iets beters beoog het, sodat hulle nie sonder ons die voleinding sou bereik nie.Hebreërs 11:36-40, 1983-vertaling
In "Unlocking the Bible" skryf David Pawson die volgende: "Ek onthou hoe ek met my rug na die Colosseum in Rome gestaan en uitgekyk het oor 'n groen heuweltjie waar Nero se paleistuin was. Ek het gedink aan die dag toe hy 'n braai in daardie tuin gehou het. Hy het 'n groep Christene wat bedek was met teer en pik, aan pale wat in die tuin was laat vasbind en hulle aan die brand gesteek. Hulle is lewendig verbrand om lig vir sy partytjie te verskaf." [vry vertaal]
Eeue later is William Tyndale (1494-1536) in Engeland gebore. Dit was sy taak om die Bybel in Engels te vertaal wat baie teenstand gekry het. Uiteindelik is hy verraai en het op die brandstapel aan sy einde gekom.
Volgens oorlewering was sy laaste woorde 'n gebed: "Here, open die koning van Engeland se oë." Sy pionierswerk het die fondament vir daaropvolgende Engelse Bybelvertalings gelê.
Volgens sommige geleerdes kan vervolging die kerk versterk. Die vroeë Christene sou hulle nie kon indink hoe die evangelie oor die wêreld heen sou versprei nie.
Pastoor Bobby Chandler – met spesifieke verwysing na die vroeë dood van Jakobus, die eerste apostel wat gemartel is – waarsku daarteen om die heiliges met mekaar te vergelyk. Hy stel dit teenoor Petrus wie se lewe in daardie tyd gespaar is. Hy is deur 'n engel uit die tronk gelei. Pastoor Bobby verduidelik dat God nie die gelowiges wat gemartel is minder liefgehad het as diegene wat gespaar is nie. Wat dink jy?
In "Jesus the Same" skryf Charles Jefferson: "Jesus kyk na dieselfde toneel en gee daaraan 'n ander interpretasie. Hy sien hoe goeie manne kom en hulle dienste aan die wêreld bied net om verwerp en verstoot te word. Een van hulle word gestenig; 'n ander word geslaan; nog een word doodgemaak.
"Hulle lyke lê in hope opgestapel, maar vir Jesus is dit nie 'n bewys van God se onverskilligheid nie – dit is 'n bewys van sy lankmoedige geduld; dit is omdat Hy nie gewillig is dat enigeen verlore moet gaan nie, dat Hy deur die eeue heen profete en apostels, helde en heiliges stuur om die hemelse boodskap aan die verwarde en sondige mensdom te verkondig." [vry vertaal]
'n Duidelike voorbeeld van "moenie die boodskapper skiet nie" as daar al ooit een was. Dink daaroor na. Ek weet dit is moeilik.
Gebed: God van hemel en aarde, U het u lewe vir ons neergelê. Ons prys U vir elke gelowige wat ondanks al die teenkanting vas gestaan het. Amen
Ruanne van Zyl
Wees veral versigtig met wat in jou hart omgaan, want dit bepaal jou hele lewe. Spreuke 4:23, 1983-vertaling
Die hart waarvan hierdie vers praat, is nie net emosies nie, maar die sentrum van ons gedagtes, begeertes en motiewe. Alles wat ons doen, begin hier. Daarom sê God ons moet dit “veral versigtig” bewaak.
Ons harte word daagliks beïnvloed deur wat ons sien, hoor en oor dink. Negatiewe woorde, vergelyking met ander, vrees en bitterheid kan stil-stil wortelskiet. As ons dit nie aanspreek nie, begin dit ons houding en optrede beheer. 'n Onbewaakte hart lei tot 'n onrustige lewe.
Om jou hart te bewaak, beteken nie om koud of afgesluit te wees nie. Dit beteken om doelbewus te kies wat jy toelaat om jou binneste te vorm. Dit vra dat ons gereeld ons gedagtes aan God se waarheid toets. Wanneer leuens soos “ek is nie goed genoeg nie” of “niks sal verander nie” opkom, moet ons dit vervang met wat God sê.
'n Gesonde hart bring lewe. Dit lei tot geduld, liefde en wysheid in moeilike situasies. Wanneer ons hart vol vrede is, reageer ons anders op druk en konflik. Die kwaliteit van ons lewe word dus direk beïnvloed deur die toestand van ons binneste wêreld.
God is nie net geïnteresseerd in ons dade nie, maar in wat dit dryf. Wanneer ons Hom toelaat om ons harte te reinig en te vernuwe, verander Hy ons van binne na buite.
Gebed: Here, wys my wat in my hart nie van U af kom nie. Help my om my gedagtes te vul met u waarheid en my hart te bewaak sodat my lewe U eer. Amen.