Louise Gevers
Incline your ear O LORD and hear; open your eyes O LORD, and see; and hear all the words of Sennacherib, which he has sent to mock the living God. Isaiah 37:17, ESV
Where do you go when faced with a seemingly insurmountable problem – one where, from every angle, the outcome appears bleak?
Hezekiah faced such an unenviable situation.
The Rabshakeh (field commander) of mighty Assyria was at Jerusalem’s wall with a large army – belligerent, taunting Hezekiah, mocking God, and trying to intimidate the officials on the wall, along with the people around them. Judah’s people were already at a point of weakness, in no position to confront this mighty foe, who threatened that they were doomed “to eat their own dung and drink their own urine,” (Isaiah 36:12) while promising that if they made their peace with [him]," (Isaiah 36:16) they would receive special treatment – until they were carried away to a land like their own. Something really to anticipate!
The Northern Kingdom had succumbed to the Assyrians years before, and Hezekiah had since discovered that Pharaoh’s promise to help Israel was fruitless – leaving Judah devoid of allies. Humanly speaking, Hezekiah had nowhere to turn; but he was not a king without hope.
Isaiah had prophesied that the Assyrians would not destroy Jerusalem (Isaiah10:24-27), and now Hezekiah turned to God, trusting him to help them in their dire situation. Recognising God’s greatness and his own weakness, Hezekiah humbled himself – putting on sackcloth, going into the temple, and sending a message to Isaiah, asking him to “pray for the remnant that still survives”. (Isaiah 37:4)
Unbeknown to Hezekiah, God had already begun to answer his prayer even as he persisted in faith, pleading that God would deliver them.
“Do not be afraid because of the words that you have heard” (Isaiah 37:6) were the welcome words Hezekiah received back from the prophet. God already had a plan for the Assyrians’ downfall, and Judah would be delivered.
When we know how mighty God is, we also know that he is not mocked – not then and not now. Like Hezekiah, we are able to turn to him in difficult times. We too live in a world where some people have little regard for God, and little regard for the plight of others; and like him, we sometimes feel that whichever way we turn, there is a problem to face or an enemy to contend with – an illness, a need, an attack or perhaps the enemy, Time.
Even the best plans sometimes have a way of going awry, and it becomes difficult to know what to focus on first; someone you once trusted has let you down, and you have been left with the pieces. But God is in control, and we need only turn to him and, in faith, trust him to see us through – all to his honour and glory.
Prayer: “Lord, be gracious to us; we long for you. Be our strength every morning, our salvation in time of distress.” (Isaiah 33:2, NIV) You are our God; we trust in you alone. Amen
Louise Gevers
Draai u oor na my, Here, en luister! Here, maak u oë oop en kyk! Hoor al die woorde van Sanherib wat hy met boodskappers gestuur het om die lewende God uit te tart! Jesaja 37:17, 2020-vertaling
Na wie gaan jy wanneer jy 'n oënskynlik onoorkomelike probleem het – een waar die uitkoms uit elke hoek baie somber blyk te wees?
Hiskia het so 'n onbenydenswaardige situasie in die gesig gestaar.
Die rabsakee (hoofadjudant) van die magtige Assirië was by Jerusalem se muur met 'n magtige leër – lus vir oorlog, besig om Hiskia te tart en met God te spot. Hulle het probeer om die amptenare op die muur en die mense rondom hulle te intimideer. Die volk van Juda was reeds swak en in geen posisie om die magtige vyand te konfronteer nie. Die vyand het hulle gedreig dat hulle hulle eie "ontlasting sal eet en hulle urine sal drink" (Jesaja 36:12), terwyl daar beloof is dat as hulle met die koning van Assirië " 'n ooreenkoms aangaan" (Jesaja 36:16) hulle spesiale behandeling sal ontvang totdat hulle weggeneem word na 'n land soos hulle land. Iets om na uit te sien!
Die noordelike koninkryk van Israel het reeds jare tevore aan die Assiriërs oorgegee en Hiskia het sedertdien uitgevind dat die farao se belofte om Israel te help vrugteloos was – dit het Juda sonder enige bondgenote gelaat. Menslik gesproke het Hiskia nêrens heen gehad om hom te wend nie; maar hy was nie 'n koning sonder hoop nie.
Jesaja het geprofeteer dat die Assiriërs nie Jerusalem sou vernietig nie. (Jesaja 10:24-27) Hiskia het nou na God gedraai en Hom vertrou om hulle in hierdie haglike situasie te help. Hy het God se grootheid en sy eie swakheid erken, homself verneder sy klere geskeur, 'n roukleed omgehang en na die tempel gegaan. (Jesaja 37:1) Hy het 'n boodskap aan Jesaja gestuur en hom gevra om te bid "ter wille van die res wat nog oorgebly het." (Jesaja 37:4)
Sonder Hiskia se wete het God reeds begin om sy gebed te beantwoord, selfs terwyl hy in die geloof volhard en by God gepleit het om hulle te verlos.
“Moenie bang wees vir die woorde wat jy gehoor het ..." (Jesaja 37:6) was die welkome woorde wat Hiskia van die profeet terugontvang het. God het reeds 'n plan gehad vir die ondergang van die Assiriërs en om Juda te verlos.
As ons weet hoe magtig God is, weet ons ook dat daar nie met Hom gespot moet word nie – nie toe nie en ook nie nou nie. Soos Hiskia kan ons ons ook tot Hom wend in moeilike tye. Ons leef ook in 'n wêreld waar sommige mense min agting vir God het en feitlik geen respek vir die lot van ander nie. Soos Hiskia, voel ons ook soms dat ons ons nêrens kan draai of daar is 'n probleem om te oorkom of 'n vyand om mee rekening te hou nie – siekte, 'n behoefte, 'n aanval of miskien die groot vyand – tyd.
Selfs ons beste planne loop soms skeef, en dit is moeilik om te weet waarop om eerste te fokus. Miskien het iemand wat jy vertrou jou in die steek gelaat en jy moet nou die stukke optel, maar God is in beheer en ons moet slegs in die geloof na Hom draai en Hom vertrou om ons te help – alles tot sy eer en verheerliking.
Gebed: Here, wees ons genadig! Op U wag ons. Wees elke oggend ons krag, ja, ons verlossing in 'n tyd van nood." (Jesaja 33:2) U is ons God. Op U alleen vertrou ons. Amen
Ruanne van Zyl
Wees veral versigtig met wat in jou hart omgaan, want dit bepaal jou hele lewe. Spreuke 4:23, 1983-vertaling
Die hart waarvan hierdie vers praat, is nie net emosies nie, maar die sentrum van ons gedagtes, begeertes en motiewe. Alles wat ons doen, begin hier. Daarom sê God ons moet dit “veral versigtig” bewaak.
Ons harte word daagliks beïnvloed deur wat ons sien, hoor en oor dink. Negatiewe woorde, vergelyking met ander, vrees en bitterheid kan stil-stil wortelskiet. As ons dit nie aanspreek nie, begin dit ons houding en optrede beheer. 'n Onbewaakte hart lei tot 'n onrustige lewe.
Om jou hart te bewaak, beteken nie om koud of afgesluit te wees nie. Dit beteken om doelbewus te kies wat jy toelaat om jou binneste te vorm. Dit vra dat ons gereeld ons gedagtes aan God se waarheid toets. Wanneer leuens soos “ek is nie goed genoeg nie” of “niks sal verander nie” opkom, moet ons dit vervang met wat God sê.
'n Gesonde hart bring lewe. Dit lei tot geduld, liefde en wysheid in moeilike situasies. Wanneer ons hart vol vrede is, reageer ons anders op druk en konflik. Die kwaliteit van ons lewe word dus direk beïnvloed deur die toestand van ons binneste wêreld.
God is nie net geïnteresseerd in ons dade nie, maar in wat dit dryf. Wanneer ons Hom toelaat om ons harte te reinig en te vernuwe, verander Hy ons van binne na buite.
Gebed: Here, wys my wat in my hart nie van U af kom nie. Help my om my gedagtes te vul met u waarheid en my hart te bewaak sodat my lewe U eer. Amen.