Toe staan Hy op, bestraf die wind en sê vir die see: “Wees stil, bedaar!” Die wind het gaan lê, en daar het 'n groot kalmte gekom. Markus 4:39, 2020-vertaling

 

Die dissipels was ervare vissermanne. Hulle het storms op die See van Galilea geken. Maar hierdie een was anders. Die wind het gewaai, die golwe het oor die boot geslaan, en die water het begin inkom. Hulle lewens was in gevaar. Maar Jesus? Hy het rustig gelê en slaap.

 

Dit is dalk die deel wat ons die meeste ontstel. Nie net die storm nie – maar die stilte van Jesus in die storm.

 

Hoeveel keer voel ons nie so nie? Die siekte kom onverwags. 'n Teleurstelling tref. 'n Verhouding breek. Onsekerheid oor die toekoms spoel oor ons soos golwe. En dit voel asof die Here stil is. Ons roep: “Here, gee U dan nie om dat ons vergaan nie?”

 

Maar let mooi op: Jesus was in die boot saam met hulle.

 

Hy was nie afwesig nie. Hy was nie onbewus van die situasie nie. Hy was daar. Sy teenwoordigheid het nie die storm onmiddellik verhoed nie – maar dit het beteken die storm sou nie die laaste sê hê nie.

 

Toe Hy opstaan, het Hy net 'n woord gespreek. Die wind het geluister. Die see het gehoorsaam. Die natuur self erken sy gesag. En daar het 'n groot stilte gekom. Dieselfde stem wat aan die begin gesê het “Laat daar lig wees”, bring nou rus op 'n onstuimige see.

 

Dankbaarheid vir vrede in storms beteken nie ons ontken die werklikheid van moeilike tye nie. Dit beteken ons onthou wie in die boot is. Ons vrede lê nie daarin dat daar geen storms is nie, maar daarin dat Christus Here is – ook oor die storms.

 

Jesus se vraag aan die dissipels is sag maar reguit: “Waarom is julle bang? Het julle dan nie geloof nie?” Geloof beteken nie dat ons nooit bang voel nie. Dit beteken dat ons, selfs met bewerige hande, vashou aan Hom.

 

Soms spreek Hy die storm aan en dit word stil. Soms verander Hy nie onmiddellik die omstandighede nie, maar bring Hy eers stilte in ons harte. 'n Dieper rus. 'n Vaste vertroue dat ons veilig is, selfs wanneer die golwe slaan.

 

Die grootste storm – God se oordeel oor sonde – het Hy reeds aan die kruis stilgemaak. Daarom kan geen ander storm ons uiteindelik vernietig nie.

 

Hy is in die boot. Selfs wanneer Hy dalk vir ons afwesig lyk.

 

Gebed: Here Jesus, dankie dat U by my is in elke storm. Vergewe my wanneer ek twyfel aan u sorg. Gee my geloof om te vertrou dat U Here is oor elke wind en elke golf. Bring u vrede in my hart, selfs wanneer die see rondom my onstuimig is. Amen