Life among the lions - 17 October 2018

Xanthe Hancox

My God sent his angel, and he shut the mouths of the lions. They have not hurt me, because I was found innocent in his sight. Nor have I ever done any wrong before you, Your Majesty.” The king was overjoyed and gave orders to lift Daniel out of the den. And when Daniel was lifted from the den, no wound was found on him, because he had trusted in his God.  Daniel 6:22-23

Daniel’s career was taking off at a rate of knots. He was getting promotion after promotion, the boss loved him, and he was happy and fulfilled in his work. There was just one little problem: his colleagues. They must have been delighted when King Darius signed their decree saying that no one could pray to any other God for 30 days. They knew there was no way Daniel would stop praying to his God. I’ve always thought that these men who plotted against Daniel were the real lions in this story.

But what about Daniel? What did he do about all this?

Absolutely nothing. He must have known people were plotting against him, he was a smart guy. But he kept on doing what he always did and he prayed anyway. He didn’t try to make a deal with the people who plotted against him, and he didn’t turn away from his God when it looked like it would cost him his life.

It’s worth noting that God did not keep Daniel out of the lions’ den. He had the power to, just as surely as he has the power to keep you out of any hardship. Daniel still had to face the lions but God shut their mouths, and Daniel was delivered.

God will allow his people to go through difficulties. But as Christians, we have the hope that no matter what, God will see us through. That is the great message resounding from the lions’ den. There will always be lions, but God will give us the courage and strength to face them.

Prayer: Dear God, give me the strength to continue to trust in you even when I am faced with difficulties. May I learn from Daniel’s example and pray always, even when things seem hopeless. Amen.

The scapegoat - 16 October 2018

Xanthe Hancox

He shall put both of his hands on the goat's head and confess over it all the evils, sins, and rebellions of the people of Israel, and so transfer them to the goat's head. Then the goat is to be driven off into the desert by someone appointed to do it. The goat will carry all their sins away with him into some uninhabited land.  Leviticus 16:21-22

When it comes to looking for someone to blame, the story of the great auk is one of the most bizarre. One of these large flightless birds washed ashore on St Kilda, a tiny island off the west coast of Scotland, in 1840. A group of islanders captured it and soon afterwards, a vicious storm came over the island killing many local fishermen. The people of St Kilda wanted someone to blame, they wanted a scapegoat. The auk seemed a reasonable culprit and was duly put on trial for being a witch, found guilty and executed. That was the last great auk ever seen in the British Isles.

The origin of the word ‘scapegoat’ comes from a ceremony performed with two goats on the Hebrew Day of Atonement (known today as Yom Kippur). The high priest would sacrifice one goat and symbolically place the sins of the people on the head of the other — the scapegoat —before it was sent into the wilderness carrying away the blame of the sin (Leviticus 16:7-10).

But when Jesus came, he became our scapegoat. He offered himself up “once for all” as a sacrifice to pay for the sins of “the whole world” (1 John 2:2; Hebrews 7:27). That first goat had been sacrificed as a sin offering for God’s people and symbolized Jesus’ sacrifice on the cross. The second goat represented Jesus, completely innocent, accepting and removing our sin and guilt. None of us is without sin but God sees followers of his Son as blameless because Jesus took all the blame we deserve.

Prayer: Father, thank you that Jesus takes away all our sin and gives us salvation. We come boldly into your presence with joy, and with gladness and thanksgiving, not because of anything we have done but through Jesus. How we give thanks for this today! Amen

Lewe tussen die leeus - 17 Oktober 2018

Xanthe Hancox

My God het sy engel gestuur om die bekke van die leeus toe te sluit sodat hulle my niks kon aandoen nie, want Hy het bevind dat ek nie teen Hom oortree het nie. Ook teenoor u het ek niks verkeerds gedoen nie, U Majesteit.” Die koning was baie bly en het beveel dat Daniël uit die leeukuil gehaal moes word. Toe Daniël uit die leeukuil gehaal is, was daar geen letsel aan hom nie, omdat hy op sy God vertrou het.  Daniël 6:23-24

Daniël se loopbaan het met rasse skrede gevorder. Hy het bevordering na bevordering gekry, sy baas het baie van hom gehou, en hy was gelukkig in sy werk. Daar was net een klein probleempie: sy kollegas. Hulle was seker baie gelukkig toe koning Darius hulle dekreet onderteken het dat vir 30 dae niemand enige ander god of mens mag aanbid nie. Hulle het geweet dat daar geen manier was dat Daniël sou ophou om tot sy God te bid nie. Ek dink nog altyd dat hierdie mans wat teen Daniël saamgesweer het, eintlik die ware leeus in die storie is.

Maar wat van Daniël? Wat het hy gedoen?

Absoluut niks. Hy was 'n slim man, en hy moes geweet het dat mense teen hom saamsweer. Hy het egter aangehou om te doen wat hy elke dag doen. Hy het voortgegaan om te bid. Hy het nie probeer om 'n ooreenkoms met die samesweerders aan te gaan nie, en selfs toe dit gelyk het of dit hom sy lewe mag kos, het hy nie sy rug op God gekeer nie.

Let daarop dat God het Daniël nie uit die leeukuil gehou nie. Hy het wel oor die mag beskik om dit te doen, net soos Hy oor die mag beskik om jou van gevaar en swaarkry te weerhou. Daniël moes steeds die leeus trotseer, maar God het hulle bekke gesluit, en Daniël is verlos.

Die Here laat toe dat sy kinders swaarkry. Maar as Christene moet ons hoop dat al gebeur wat ook al, die Here ons sal beskerm. Dit is die belangrikste les wat ons van Daniël en die leeukuil leer. Daar sal altyd leeus oor ons pad kom, maar die Here sal ons die moed en krag gee om hulle te trotseer.

Gebed: Liewe Heer, gee my die krag om, selfs wanneer ek groot probleme ondervind, op U te vertrou. Leer my om Daniël se voorbeeld te volg en aan te hou om te bid, selfs wanneer dit lyk of daar geen hoop is nie. Amen

 

Die sondebok - 16 Oktober 2018

Xanthe Hancox

Terwyl hy dan sy twee hande op die kop van die bok lê, moet hy ál die oortredinge en opstandigheid, al die sondes van die Israeliete daar bo-oor die bok bely. Sodoende sal hy die sonde op die kop van die bok oordra. Iemand wat beskikbaar is, moet dan die bok die woestyn injaag. So sal die bok al hulle sonde met hom saamdra na 'n onherbergsame streek toe en daar in die woestyn moet hy agtergelaat word.  Levitikus 16:21-22

Wanneer dit kom by iemand om the blameer, is die verhaal van die groot alk seker die vreemdste. Een van hierdie groot seevoëls het in 1840 op St Kilda, 'n klein eilandjie aan die weskus van Skotland, aan land gekom. 'n Groep van die eilandbewoners het dit gevang en kort daarna het 'n woeste storm oor die eiland uitgebreek en baie plaaslike vissermanne het gesterf. Die bewoners van St Kilda wou iemand hê om te blameer, hulle het 'n sondebok gesoek. Die alk het vir hulle gelyk na 'n moontlike sondebok en is as 'n heks verhoor, skuldig bevind en doodgemaak. Dit was tot dusver die laaste groot alk wat in Brittanje gesien is.

Die oorsprong van die woord 'sondebok' kom van 'n seremonie wat op die Joodse Dag van Versoening (Jom Kippoer) met twee bokke uitgevoer is. Die hoëpriester het die een bok geoffer en dan simbolies die sonde van die mense op die kop van die ander geplaas – die sondebok – voordat dit die woestyn ingestuur is en al die sonde van die volk met hom saamgedra het. (Levitikus 16:7-10)

Maar met die koms van Jesus, het Hy die sondebok geword. Hy het Homself eens en vir altyd geoffer vir die sondes van die hele wêreld. (1 Johannes 2:2; Hebreërs 7:27) Daardie eerste bok wat as 'n sondoffer vir die volk van God geoffer is, het Jesus se offer aan die kruis gesimboliseer. Die tweede bok verteenwoordig Jesus, heeltemal onskuldig, maar tog verwyder Hy ons skuld en sonde. Nie een van ons is sonder sonde nie, en tog sien God die volgelinge van sy Seun as onskuldig want Jesus het al die skuld wat ons verdien op Hom geneem.

Gebed: Dankie dat Jesus al ons sonde op Hom geneem het en dat ons verlos is. Ons kom in u teenwoordigheid met blydskap en dankbaarheid, nie omdat ons iets gedoen het om dit te verdien nie, maar slegs deur Jesus alleen. Ons loof en prys u Naam. Amen

Go to top