The Promise of Forgiveness - 27 May 2016

Neville Turley

For if you forgive other people when they sin against you, your heavenly Father will also forgive you.  Matthew 6:14 (NIV)

To be genuinely sorry for doing wrong and asking to be forgiven takes a special sort of courage. To take the initiative and forgive someone who has wronged you is even more difficult. 

The apostle Peter once sought the Lords advice on forgiveness “Lord, how many times shall I forgive my brother or sister who sins against me? Up to seven times?” Jesus answered, “I tell you, not seven times, but seventy-seven times.” (Matthew 18: 21-22)

Peter’s question is one with which people often wrestle. The Bible is uncompromising on the importance of having a right relationship both with God and with each other. 

Our text contains the promise, “Your heavenly Father will forgive you”. No matter how grievously one has sinned, God is eager and willing to forgive.

The first letter of John states: “If we confess our sins, he is faithful and just and will forgive us our sins and purify us from all unrighteousness.” (1 John 1:9)

The first step we need to take when we seek forgiveness for wronging others, is to pray to God for forgiveness. Our Lord Jesus taught us how to do so: “Forgive us our debts, as we have also forgiven our debtors.” (Matthew 6:12)  Then we need to approach the person we have wronged and try to restore the relationship.

The instruction accompanying todays promise, applies when someone has wronged you.  It is not easy to forgive but nothing is more self-harming than holding grievances and harbouring resentment. 

To forgive yet not forget is not an option for that is not forgiveness at all.  We must forgive others totally before we can be forgiven.

To learn how to truly forgive we need to look no further than our Lord Jesus Christ. There hanging on the cross in excruciating pain for your sins and mine, he prayed, “Father, forgive them, for they do not know what they are doing.” (Luke 23: 34)

God forgave us our sins and he calls on us to do the same.

Prayer: May the Holy Spirit develop such a spirit of forgiveness within us that we will be an example to others.  This we ask in Jesus name.  Amen

 

You reap what you sow - 26 May 2016

Neville Turley

Let us not become weary in doing good, for at the proper time we will reap a harvest if we do not give up.  Galatians 6:9 (NIV)

We are all sowers of one kind or another. Every day, by our words and our deeds, we sow seeds of kindness or seeds of unkindness. Seeds that bring smiles and happiness or seeds that cause tears and despair. Our words and our actions influence others either for the good or to their detriment.

The very first parable Jesus told, according to Matthew, is the parable of a farmer who went out to sow.  Some of the seed he scattered fell along the path, some on rocky places, some among the thorns and some on good soil. Only the seed that fell on good soil flourished.  (Matthew 13:3-8)

The disciples asked Jesus why he was talking to the crowd in parables. Jesus explained that the secrets of the Kingdom of God had been revealed to the disciples, but for those who were not so favoured, he spoke in parables.

Then Jesus unfolded the meaning of the parable of the sower.  (Matthew 13: 18-23) He compared the seeds planted by the farmer to the word of God.  (Luke 8:11)

As a co-worker with Christ every Christian is a sower. Through our words and actions we must sow the word of God. At times we will be grievously disappointed for not all the seeds we sow will fall on favourable ears. We can expect to be rebuffed and rejected but we must persevere.

We may never see the result of our planting during our time on earth, but one day we will. 

“I have planted the seed, Apollos watered it, but God has been making it grow” wrote Paul. (1 Corinthians 3:6)  Paul and Apollos have completed their mission.  Now it is our turn to take hands and plant God’s field.

Let’s go forth in faith. There is work to be done.

Prayer: Heavenly Father, may we through the Holy Spirit be motivated to spread your word in Jesus name.  Amen

 

Die belofte van vergifnis - 27 Mei 2016

Neville Turley

As julle ander mense hulle oortredings vergewe, sal julle hemelse Vader julle ook vergewe. Matteus 6:14

Om werklik jammer te wees oor dit wat jy verkeerd gedoen het en om te vra om vergewe te word, verg 'n spesiale soort moed. Om die inisiatief te neem en iemand wat iets verkeerd teen jou gedoen het te vergewe, is selfs moeiliker.

Die apostel Petrus het op 'n keer by Jesus raad gesoek oor vergifnis. “Here, hoeveel keer moet ek my broer vergewe as hy iets verkeerds teen my doen? Selfs sewe keer?” Jesus antwoord hom: “Ek sê vir jou, nie sewe keer nie maar selfs sewentig maal sewe keer." (Matteus 18:21-22)

Petrus se vraag is een waarmee baie van ons dikwels worstel. Die Bybel is egter onversetlik oor die belangrikheid van die regte verhouding met God en met mekaar.

Ons teks bevat die belofte: " … sal julle hemelse Vader julle ook vergewe." Dit maak nie saak hoe erg 'n mens gesondig het nie, God is gewillig om ons te vergewe.

In die eerste brief van Johannes lees ons: "Maar as ons ons sondes bely – Hy is getrou en regverdig, Hy vergewe ons ons sondes en reinig ons van alle ongeregtigheid." (1 Johannes 1:9)

Die eerste stap wanneer ons vergifnis soek omdat ons iets verkeerd gedoen het, is om te bid en die Here te vra om ons te vergewe. Jesus het ons geleer hoe om dit te doen: "en vergeef ons ons oortredings soos ons ook dié vergewe wat teen ons oortree;" (Matteus 6:12) En dan moet ons na die persoon teen wie ons verkeerd opgetree het gaan en probeer om die verhouding te herstel.

Die instruksie wat vandag se belofte voorafgaan is van toepassing wanneer iemand anders verkeerd teenoor jou opgetree het. Dit is nie maklik om te vergewe nie, maar niks sal jou meer benadeel as om 'n wrok te koester nie.

Om te vergewe, maar nie te vergeet nie, is nie 'n opsie nie. Ons moet ander heeltemal vergewe voordat ons vergewe kan word.

Om te leer hoe om te vergewe, hoef ons net na die lewe van Jesus Christus te kyk. Daar aan die kruis terwyl Hy ter wille van jou en my sondes in folterende pyn verkeer, bid Hy: “Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie!” (Lukas 23:34)

God vergewe ons sondes en Hy roep ons om dieselfde met ander te doen.

Gebed: Here, gee dat u Heilige Gees 'n gees van vergifnis in ons sal werk sodat ons 'n voorbeeld vir ander kan wees.  In Jesus se Naam bid ons dit. Amen

Wat jy saai sal jy maai - 26 Mei 2016

Neville Turley

Laat ons dan nie moeg word om goed te doen nie, want as ons nie verslap nie, sal ons op die bestemde tyd ook die oes insamel.  Galasiërs 6:9

Ons is almal op een of ander manier saaiers. Elke dag, deur ons woorde en dade saai ons die saad van vriendelikheid of onvriendelikheid. Ons saai saadjies wat iemand laat glimlag en hom gelukkig maak of saadjies wat trane en wanhoop veroorsaak. Ons woorde en ons dade het 'n invloed op ander, of ten goede of ten kwade.

Die eerste gelykenis wat Jesus volgens Matteus vertel het, is die gelykenis van die saaier wat uitgegaan het om te saai. 'n Deel van sy saad het op die pad geval, sommige op die klipbanke en tussen die onkruid en 'n deel het in die goeie grond geval. Slegs die saad wat in die goeie grond geval het, het 'n oes gelewer. (Matteus 13:3-8)

Die dissipels het Hom toe gevra hoekom Hy met die skare in gelykenisse praat. Jesus het toe verduidelik dat aan hulle is gegee om die geheime van die koninkryk van die hemel te ken, maar aan diegene vir wie dit nie gegee is nie, verduidelik Hy dit in gelykenisse.

Toe het Jesus die betekenis van die gelykenis van die saaier verduidelik. (Matteus 13:18-29) Hy het die saad wat gesaai is, met die woord van God vergelyk. (Lukas 8:11)

As medewerkers met Christus is elke Christen 'n saaier. Deur ons woorde en dade saai ons die woord van God. Met tye sal ons diep teleurgesteld wees want nie al die saad wat ons saai word goed ontvang nie. Ons kan soms 'n klap in die gesig of verwerping verwag, maar ons moet volhard.

Ons mag miskien nooit in ons tyd hier op aarde die resultaat sien van die saad wat ons saai nie, maar eendag sal ons dit wel sien.

"Ek het geplant, Apollos het natgegooi, maar dit is God wat laat groei het," skryf Paulus. (1 Korintiërs 3:6) Paulus en Apollos het hulle taak voltooi. Nou is dit ons beurt om hande te vat en in God se oesland te plant.

Kom ons doen dit in die geloof. Daar is werk om te doen.

Gebed: Hemelse Vader, gee dat ons deur u Heilige Gees die saad van u woord sal plant. In die Naam van u Seun, Jesus Christus. Amen

Go to top